Viyana’da “Misafir İşçiliğin İzleri” etkinliği vardı

MA 17’nin, üç ayrı sivil toplum kuruluşuyla ortaklaşa düzenlediği “Misafir İşçiliğin İzleri” adlı etkinlikle, ilk kuşak misafir işçiler bir kere daha anımsandı, anımsatıldı.

Viyana – Viyana Belediyesi dairelerinden (eyalet bakanlıklarından) Entegrasyon ve Çeşitlilik Dairesi’nin (Integration und Diversität- MA 17), “Yaşayan Tarihi Tanık” adlı bir projesi var. Bu proje kapsamında bugüne kadar bir dizi etkinlik yapıldı ve yapılmaya devam ediyor. Son olarak, 12 Haziran 2019 Çarşamba günü, Viyana’nın  Favoriten Belediyesi’nde (10. Bölge), bu çerçevede “Misafir İşçiliğin İzleri” adında bir etkinlik yapıldı. Etkinlikte, çok sayıda farklı ülke kökenli katılımcılar yer aldı.

MA 17 bu son etkinliği, üç ayrı sivil toplum kuruluşuyla ortaklaşa düzenledi. Anadolu İslam Fedarasyonu (Islamischen Föderation Anadolu) Viyana Sırp Kulüpleri Çatı Birliği (Dachverband für Serbische Vereine) ve Favoriten’nin  Ortasında Derneği (Mitten in Favoriten) olmak üzere. Etkinliğin amacı, yarım yüzyılı aşkın bir tarihi geçmişi olan Türkiye ve eski Yugoslavya kökenli ilk kuşak misafir işçilerin Viyana’ya ilk geldiklerinde ayak bastıkları ve yaşadıkları mekânlarda onların hayat hikâyelerinin izini sürmek, hatırlamak ve hatırlatmaktı.

Südbahnhof artık Haupbahnhof

İlk kuşak misafir işçilerin Viyana’ya ilk geldiklerinde ayak bastıkları mekânların izini sürmeye, Haupbahnhof Wien’den (Viyana Ana/Uluslararası Garı) başlandı. Organizasyonu yapanlar ve katılımcılar, ana garın ana girişinde toplandı. Etkinliğin buradan başlatılmasının önemli bir sebebi vardı. İlk kuşak misafir işçiler, Avusturya’ya trenlerle transfer edilmişti ve trenlerin işçileri bıraktığı son istasyon Wien Südbahnhof (Viyana Güney İstasyonu) idi. Viyana’da çalışmayacak, yani diğer eyaletlere nakledilecek olanlar da buradan alınırdı.

Viyana Güney İstasyonu’nun yerinde şimdilerde Viyana Uluslararası Garı (Haupbahnhof) var. Aralık 2009’dan itibaren, hangi ülkeden gelirse gelsin ilk kuşak misafir işçilerin Avusturya’da ilk ayak bastıkları mekân da tarihe karışmıştı. Vakti zamanında Viyana’nın ikinci büyük garı konumunda olan Güney İstasyonu yıkılmış, yerine bugünkü yeni, modern ve uluslararası devasa gar inşa edilmişti. İlk kuşak misafir işçilerin ilk ayak bastıkları gar, o gün geldiklerinde ellerinde taşıdıkları “tahta bavullar”la aynı akibeti paylaşmış, tarihe havale edilmişti.

Wien Haupbahnhof’un ana girişindeki buluşmada, organizasyon sorumlularından Prof. Goran Novaković bir açılış konuşması yaptı. Bir zamanlar o mıktıkada hizmette olan Südbahnhof’un misafir işçilerin tarihindeki, anılarındaki yerini dile getirdi. 1960’lı yılların ortasından 21. Yüzyıl’ın ilk 20 yılına kadar meydana gelen değişim sürecine değindi. Daha sonra, zamanın tanığı sıfatıyla Niko Mijatavić kendi misafir işçilik ve göçmenlik hikâyesini anlattı. Mijatavić’in hikâyesi, katılımcılar tarafından ilgiyle dinlendi.

Kurumları ziyaret ve fotograf sergisi

Etkinliğin Hauptbahnhof’tan sonraki durağı, yine Favoriten Belediyesi’nde bulunan Anadolu İslam Fedarasyonu (Islamischen Föderation Anadolu) adlı sivil kurumun merkezi oldu. Kurumun yöneticilerinden Ali Dalyancı, Türkiye’den misafir işçilerin geliş macerasını, o yıllardan bugünlere kadarki süreçte oluşan Türkiye kökenli göçmen topluluklarının yaşadıkları değişim sürecini anlattı kısaca. Dalyancı, daha sonra katılımcılardan gelen soruları yanıtladı.

“Misafir İşçiliğin İzleri” adlı mobil etkinliğin son durağı, Viyana Sırp Kulüpleri Çatı Birliği oldu. Burada, Prof. Goran Novaković, “Biz, Göçmen Kuşlar” (Wir, die Zugvögel) adlı kitabın tanıtımını yaptı. 2002’de Wiener Integratiosfonds tarafından hazırlanıp, Drava Yayınevi tarafından yayınlanmış kitapta, ilk kuşak misafir işçilerin anlatımları üzerine kaleme alınan hayat hikâyeleri üç dilde yer alıyor: Almanca, Sırpca ve Türkçe.

Kitapta, ilk kuşak misafir işçilerin tarihine tanıklık eden 10 hayat hikâyesi bulunuyor. Bu hayat hikâyeleri, Kenan Kılıç ve Goran Novaković tarafından, göçmenlerle birebir yapılan görüşmelerle hazırlanmış. Almanca’ya çevirisi ise Goran Novaković ve Rüya Alpman tarafından yapılmış. Kitabın tanıtımı çerçevesinde, Favoriten Belediye Meclisi Üyesi, aynı zamanda bu etkinliğin düzenleyicilerinden Nikola Poljak, “Die selige frau Kuhn” (Rahmetli Bayan Kuhn) adlı hikâyeyi okudu.

Etkinliğin, yine Viyana Sırp Kulüpleri Çatı Birliği merkezinde gerçekleşen son iki halkası, ilk kuşak misafir işçilere ait belgeler ve fotografların sergilenmesi oldu. Katılımcılara, İş Piyasası Kurumu’ndan (AMS) alınan çalışma izni kâğıtları, Avusturya vadandaşlığına geçiş gibi resmî belgeler, fotograflar gösterildi. Etkinlik, kulübün kurulduğu 1970’li yıllardan bugüne faaliyetlerini gösteren bir fotoğraf sergisinin gezilmesiyle sona erdi. 

Misafir işçilerin, genelde Avusturya’nın özelde başkent Viyana’nın savaştan sonra yeniden canlandırılmasında, ayakları üzerine doğrultulmasında; modern, iyi işleyen, çokkültürlü bir topluma kavuşmasında görmezden gelinemez emekleri, katkıları bir kere daha anımsandı, anımsatıldı.

info@toterwinkel.at

Vielleicht gefällt dir auch